นิทานอีสป

 

 ลากับหมาป่า

        ลาตัวหนึ่งกำลังกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง
ถูกหมาป่าตัวหนึ่งคอยดักจับอยู่ ก็เลยแกล้งทำเป็นขาพิการ  
เมื่อหมาป่าถามถึงเหตุความพิการของมัน ลาก็ตอบว่ามันเพิ่ง
เดินไปเหยียบหนามอันแหลมคมเข้า และจะเป็นการฉลาดที่
จะดึงหนามออกเสียก่อนโดยทันที  

ในกรณีที่ว่าหากหมาป่าจะกินมัน หนามอาจจะเข้าไปติดคอก็ได้
หมาป่าตกลงโดยทันที มันยกขาของลา ขึ้นแต่ในขณะที่มัน
กำลังตั้งใจหาหนามอยู่นั้น ลาก็เตะหน้ามันด้วยขาหลังทั้งสอง
และออกวิ่งหนีไปโดยเร็ว หมาป่างุนงงด้วยแรงเตะพลางพูดว่า
“สมน้ำหน้าตัวข้าเอง ที่มัวแต่พยายามใช้ศิลปะในการรักษา
ในเมื่อพ่อเพียงสอนข้า ให้มีความรอบรู้ในด้านอาชีพของการ
ฆ่าสัตว์เท่านั้น”  

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ทุกคนมีความชำนาญเป็นของตน
Everyone has his trade.

http://engjang.com/article/topic-27584.html